استاد «احمد قائممقامی» از جمله خوشنویسان کشورمان است که مدرک استادیاش را در سال ۱۳۹۱ از انجمن خوشنویسان ایران به ریاست شورای ارزشیابی هنری استاد غلامحسین امیرخانی دریافت کرد و در حال حاضر ساکن استان خراسان رضوی و از مدرسین انجمن خوشنویسان مشهد است.
از عمده ویژگی آثار هنری وی این بوده که از شیوه صفویه و قاجاریه و عصر حاضر بهره بود و آخرین نمایشگاهش نیز بر همین عنوان بوده است.
استاد قائم مقامی درخصوص ورودش به عرصه هنر گفت: از آغاز کودکی در محیطی نسبتاً هنری رشد کردم. در دوران تحصیلم با خط ریز زیبای پدرم ارتباط بصری و قلبی پیدا کردم و در حقیقت باید بگویم که مرحوم پدرم اولین استاد خطاطیام بود. وارد کلاس پنجم که شدم، معلم خوشنویسیام پای تخته نوشت «پادشاهی پسر به مکتب داد؛ لوح سیمینش در کنار نهاد؛ برسر لوح او نبشته به زر؛ جور استاد به زمهر پدر» این ابیات خیلی برایم دلپذیر بود.
وی ادامه داد: در امتداد تحصیل، به آموختن خط و خوشنویسی پرداختم و گاهی وقتها تا پاسی از شب زیر نور چراغی کم سو، از روی متن روزنامههای وقت که به نستعلیق نوشته شده بود، مشق مینوشتم که بعدها متوجه شدم این روزنامهها به خط استاد سیدحسین میرخانی بود.
این استاد خوشنویسی یادآور شد: این روند تا پایان تحصیلات متوسطه در شهرستان کاشمر ادامه داشت. در سال ۱۳۵۴ به تهران جهت خدمت سربازی رفتم. و در مسیر گذر این خدمت از کلاسهای مرحوم استاد سیدحسین میرخانی به مدت ۲ سال بهرهمند شدم.
وی گفت: من در سال ۱۳۵۷ به استخدام آموزش و پرورش نیشابور درآمدم و کار آموزش خوشنویسی را در مقاطع مختلف تجربه کردم. عشق بیحد و حصر من به خوشنویسی به آنجا کشید که در اداره ارشاد اسلامی نیشابور کلاسهای آموزشی دایر و در نتیجه ممتازم را در ۱۳۶۱ دریافت کردم. سپس با سفارش استاد امیرخانی شعبه انجمن خوشنویسان را در نیشابور تشکیل دادم و ۵ سال سرپرست شعبه بودم.
استاد قائممقامی بیان داشت: در ادامه این فعالیتها، نمایشگاههای انفرادی از آثارم برگزار میشد و همچنین رتبه اول خوشنویس در جمع معلمان کشور را کسب کردم.
وی یادآور شد: سالهاست که با نوشتن آیات کریمه قرآن و فرمایشات اهل بیت (ع) مأنوس شدم و اگر هزار نوبت بمیرم و باز زنده شوم جز در مسیر عاشقی ولایت اهل بیت (ع) قلم و رقم نمیزنم.